Bugün : 27 Mart 2017, Pazartesi

Favorilere Ekle!

rachis, rhachis nedir?

rachis, rhachis : n. Bekleği, omurga.

  • A

    Tıp Terimleri A

  • B

    Tıp Terimleri B

  • C

    Tıp Terimleri C

  • D

    Tıp Terimleri D

  • E

    Tıp Terimleri E

  • F

    Tıp Terimleri F

  • G

    Tıp Terimleri G

  • H

    Tıp Terimleri H

  • I

    Tıp Terimleri I

  • J

    Tıp Terimleri J

  • K

    Tıp Terimleri K

  • L

    Tıp Terimleri L

  • M

    Tıp Terimleri M

  • N

    Tıp Terimleri N

  • O

    Tıp Terimleri O

  • P

    Tıp Terimleri P

  • Q

    Tıp Terimleri Q

  • R

    Tıp Terimleri R

  • S

    Tıp Terimleri S

  • T

    Tıp Terimleri T

  • U

    Tıp Terimleri U

  • V

    Tıp Terimleri V

  • W

    Tıp Terimleri W

  • X

    Tıp Terimleri X

  • Y

    Tıp Terimleri Y

  • Z

    Tıp Terimleri Z

biotherapy : n. Canlılardan alınıp ve hazırlanan materyel (kan, aşı v.s.) ile yapılna tedavi.


clamp : n. Ameliyat esnasında kanayan damarı sıkıştırmak veya herhangi bir kısmı tutmak için kullanılan cerrahi alet, pens.


dipsomaniac : a. İçki müptelası, içkici, ayyaş.


epidural : a. Dura materin üst veya dış kısmında olan.


exflagellation : n. Protozoon'n dışarıya doğru kamçı şeklinde uzantılar meydana getirmesi.


histaminemia : n. Kanda histamin bulunması, histaminemi.


hyperchloruria : n. İdrarda aşırı miktarda klorid (klorür) bulunuşu.


intermeningeal : a. Meninkslerarası.


lithium : n. biochem. Li sembolüi ile bilinen atom no:3 ve atom ağırlığı: 6.940 olan kimyasal element, lityum (en hafif maden).


lithotritist : n. Taşı kırarak çıkaran cerrah.


lochia : n. Doğumdan evvel rahimden gelen su, -lohusalardan gelen akıntı, loşi.


lochiopyra : n. Doğum humması.


malingerer : n. Yalandan kendini hasta gösteren, temaruz eden.


megacolon : n. Kalın barasğın aşırı genişlemesi, megakolon.


megalophthalmus : n. Gözlerin normale oranla büyük oluşu.


micronize : v. Çok küçük parçalara bölmek.


myeloblastosis : n. Kanda fazla miktard miyeloblast bulunuşu, miyeloblastoz.


occlusion : n. 1. Occlusio, oklüzyon: Ağız kapandığı zaman dişlerin kavuşması hali; 2. Bir gazla bir metal arasında veya bir çökelek ile eriyebilne madde arasında moleküler yapışma (adhesion) bulunma hali.


phlebectasia : n. Damar açılması (genişlemesi), flebektazi.


plioerection : n. Saçların vey aderi tüylerinin dikleşmesi, saç veya tüy kabarmas.