Bugün : 21 Ağustos 2017, Pazartesi

Favorilere Ekle!

keratectasia nedir?

keratectasia : n. Kornea çıkığı, keratektazi.

  • A

    Tıp Terimleri A

  • B

    Tıp Terimleri B

  • C

    Tıp Terimleri C

  • D

    Tıp Terimleri D

  • E

    Tıp Terimleri E

  • F

    Tıp Terimleri F

  • G

    Tıp Terimleri G

  • H

    Tıp Terimleri H

  • I

    Tıp Terimleri I

  • J

    Tıp Terimleri J

  • K

    Tıp Terimleri K

  • L

    Tıp Terimleri L

  • M

    Tıp Terimleri M

  • N

    Tıp Terimleri N

  • O

    Tıp Terimleri O

  • P

    Tıp Terimleri P

  • Q

    Tıp Terimleri Q

  • R

    Tıp Terimleri R

  • S

    Tıp Terimleri S

  • T

    Tıp Terimleri T

  • U

    Tıp Terimleri U

  • V

    Tıp Terimleri V

  • W

    Tıp Terimleri W

  • X

    Tıp Terimleri X

  • Y

    Tıp Terimleri Y

  • Z

    Tıp Terimleri Z

bismuthosis : n. Bizmut'un organizma tarafından emilmesi sonucu hasıl olan zehirlenme, bizmut zehirlenmesi.


chin : n. Çene.


drops : n. Damlatılarak kullanılan sıvı ilaç, damla ilaç.


encystment : n. Bir oluşum etrafının kapsülle çevrilmiş bulunması hali.


fibromyxoma : n. Lifli elementler ihtiva eden miksom.


gammacism : n. G ve K harflerini telaffuz edemme, bu harfleri telaffuzda güçlük gösterme.


hypnotism : n. Sun'i uyutma, hipnotizma.


infundibulum : n. (pl. infundibula). 1. Huni; 2. Huni şeklinde geçit.


lysine : n. biochem. Esansiyel bir aminoasit, lizin.


monomorphic : a. Yalnız bir şekilde olan, monomorfik


mould : n. Çok hücreli mantar.


neonatal : a. 1. Yenidoğana ait; 2. Hayatın ilk dört haftasına ait.


neurogenous : n. Sinir sisteminden doğan, nötrojen.


organic : a. 1. Organları olan; 2. Organizmaya (organlara) ait; 3. Yaşayan, canlı; 4. İrsi, bünyevi, organicus; 5. biochem. Organik, uzvi, hayvan veya bitkilerden meydana gelen karbon bileşimlerine ait.


parasiticide : n. Parazitleri yokeden madde, parazitisid.


pericardosis : n. Perikard hastalığı.


protractile : a. Uzayabilir, germekle uzatılabilir.


puerperant : n. Lohusa, lohusalık devresindeki kadın.


siphon : n. & v. 1. Bir ucu uzun eğri boru; 2. Birkabdan diğerine hava basıncı ile su boşaltmağa mahsus eğri boru, sifon; 3. Bazı kabuklu hayvanların içinden su çektiği veya dışarıya su verdiği organ; 4. Sifon ile su çekmek, sifondan geçirmek veya geçmek.


staphylion : n. Sert damağın arka kenarının orta noktası.