Bugün : 23 Ekim 2017, Pazartesi

Favorilere Ekle!

fasciculated nedir?

fasciculated : a. Demet oluşturmuş, demet şeklinde dizilmiş.

  • A

    Tıp Terimleri A

  • B

    Tıp Terimleri B

  • C

    Tıp Terimleri C

  • D

    Tıp Terimleri D

  • E

    Tıp Terimleri E

  • F

    Tıp Terimleri F

  • G

    Tıp Terimleri G

  • H

    Tıp Terimleri H

  • I

    Tıp Terimleri I

  • J

    Tıp Terimleri J

  • K

    Tıp Terimleri K

  • L

    Tıp Terimleri L

  • M

    Tıp Terimleri M

  • N

    Tıp Terimleri N

  • O

    Tıp Terimleri O

  • P

    Tıp Terimleri P

  • Q

    Tıp Terimleri Q

  • R

    Tıp Terimleri R

  • S

    Tıp Terimleri S

  • T

    Tıp Terimleri T

  • U

    Tıp Terimleri U

  • V

    Tıp Terimleri V

  • W

    Tıp Terimleri W

  • X

    Tıp Terimleri X

  • Y

    Tıp Terimleri Y

  • Z

    Tıp Terimleri Z

burnishing : n. Dişçilikte, diş yüzeyini düzletip pralatma işlemi (Dolgu v.s'den sonra).


cephalotomy : n. Kafatasını açma ameliyeis, sefalotomi.


dislocate : v. Eklemden çıkarmak.


ectopy : n. Herhangi bir organın bulunduğu yerden ayrılarak vücudun başka bir yerinde yerleşmesi, ektopi.


excementosis : n. Bir diş kökünün çapında bir fazlalığı intaç eden sementin anormal gelişimi, eksementoz.


utricculosaccular : a. Labirentin ütrikül ve sakülüne ait.


grip : n. Grip hastalıı.


histaminemia : n. Kanda histamin bulunması, histaminemi.


ligula, ligule : n. 1. Dilcik, ligula; 2. Beyinde dördüncü karıncığın yan duvarında bulunan ak madde şeridi.


nephrocardiac : a. Böbrek ve kalbe ait.


ossature : n. Vücutta kemiklerin sıralanma şekli.


oxidability : n. biochem. Oksijen ile terkip olunabilme, asitleşme yeteneği.


pantophobia : n. See: panophobia.


phenyl : n. biochem. Tek değerli radikal (C6H5).


plasmasome : n. Lökosit taneciği.


plexal : a. 1. Pleksus'la ilgili; 2. Pleksus gösteren, pleksus'la belirgin.


proaccelerin : n. See: Factor V.


proctectasia : n. Rektum genişlemesi, proktektazi.


remove : v. 1. Dışarı atmak, dışarı çıkarmak; 2. Herhagni bir organ veya oluşumu kesip çıkarmak.


rumen : n. (pl. rumina). Geviş getiren hayvanların birinci mide bölümü.