Bugün : 21 Ekim 2017, Cumartesi

Favorilere Ekle!

excalation nedir?

excalation : n. Eksiklik, yokluk, dizi veya bütün teşkil eden oluşumda bir parça veya bölümün yokluğu.

  • A

    Tıp Terimleri A

  • B

    Tıp Terimleri B

  • C

    Tıp Terimleri C

  • D

    Tıp Terimleri D

  • E

    Tıp Terimleri E

  • F

    Tıp Terimleri F

  • G

    Tıp Terimleri G

  • H

    Tıp Terimleri H

  • I

    Tıp Terimleri I

  • J

    Tıp Terimleri J

  • K

    Tıp Terimleri K

  • L

    Tıp Terimleri L

  • M

    Tıp Terimleri M

  • N

    Tıp Terimleri N

  • O

    Tıp Terimleri O

  • P

    Tıp Terimleri P

  • Q

    Tıp Terimleri Q

  • R

    Tıp Terimleri R

  • S

    Tıp Terimleri S

  • T

    Tıp Terimleri T

  • U

    Tıp Terimleri U

  • V

    Tıp Terimleri V

  • W

    Tıp Terimleri W

  • X

    Tıp Terimleri X

  • Y

    Tıp Terimleri Y

  • Z

    Tıp Terimleri Z

capsular : a. Kapsüle ait, capsularis.


contusion : n. Ezik, çürük, bere


cysticolithotripsy : n. Safra kanalındaik taşın ezilmesi.


dermato- : pref. See: Derm.


esophagogram : n. Özofagografi yoluyla edilen yemek borusu filmi.


hepatolytic : a. 1. Karaciğerhücrelerinin tahribi ile ilgili; 2. Karaciğer hücrelerini tahrip edici.


gravidic : a. 1. Gebelikle ilgili, gebe kadınla ilgiil, 2. Gebelik esnasında oluşan gebelikte görülen.


guanine : n. Hücre çekirdeğinde nukleik asitlerin yapısınag iren organik bir bileşik.


hematocolpometra : n. Vagina ve uterusta aybaşı kanı toplanması.


internuncial : a. Vücudun farklı kısımlarını birbirine bağlayan (sinirler).


intracerebral : a. Beyniniçinde.


malodorous : a. Hoşa gitmeyen koku gösteren, fena kokulu.


morphinism : n. Morfin iptilası, morfinomani.


mutualism : n. Farklı iki canlının birbirinden, karşılıklı faydalandığı müşterek yaşama şekli, mutualizm.


nas : pref. Burun anlamına önek.


osteitis : n. Kemik iltihabı, osteit.


paradidymis : n. Sperma (meni) kordonuna ait olan ve epididim üstünde bulunan küçük bir cisim, paradidim.


phagy- : suff. Yoketme, yeme.


pleurocentrum : n. 1. Omur merkezinde yan element; 2. Omurganın yan elementi.


procerus : a. İnce, uzun.